Over ons

De Legende van Sa Llimonera: Een Reis door de Tijd

Elk huis heeft een ziel, een verhaal dat binnen de muren wordt gefluisterd, en dat geldt ook voor ons huis. Als mensen ons vragen naar de oorsprong van Sa Llimonera, kunnen we niet anders dan glimlachen, want het verleden is net zo rijk en verrassend als de verhalen die we binnen de muren hebben beleefd.

We kochten dit huis eind 1999, precies rond de eeuwwisseling. Officiële documenten dateerden het rond 1800, maar toen we met de renovatie begonnen, ontdekten we iets veel diepers. Het deel van het huis dat nu de slaapkamer beneden is, was oorspronkelijk de belangrijkste woonruimte, een klein toevluchtsoord dat dateert uit een vroegere tijd, misschien zelfs de 17e eeuw.

In de loop der tijd groeide het huis. Het werd uitgebreid en omgebouwd tot een bruisende wijnkelder. De deur die nu als een ornament in de hal links staat, gaf toegang tot de woonruimte van de wijnmaker. De muren van de begane grond vertelden het verhaal van een leven gewijd aan wijn, met kleine kamers en nissen. Tijdens de renovatie moesten we veel van deze scheidingswanden slopen, maar we hebben er alles aan gedaan om het oorspronkelijke karakter van het huis te behouden, zoals de prachtige kasseien van de entree waar je vandaag de dag nog steeds op loopt.

Onze grootste verrassing kwam toen we ontdekten dat de balken van de tussenverdieping in zeer slechte staat verkeerden. Door ze te verwijderen, opende zich het huis op een spectaculaire manier voor ons. Even stonden alleen de dragende muren en de trap nog overeind, en bevonden we ons in een majestueuze ruimte met een plafond van bijna zeven meter hoog. Het was alsof we in een kathedraal waren, adembenemend en ontroerend. Hoewel het ons hart brak, moesten we de vloerconstructie herbouwen om het huis bewoonbaar te maken.

De geschiedenis van het huis wordt getekend door een grote brand. Op een gegeven moment verwoestten de vlammen een deel van het gebouw, waardoor de bewoners gedwongen werden het te herbouwen. Na deze ramp werd de kelder geërfd door een alleenstaande vrouw zonder familie. Dankbaar voor haar naaister, die haar haar hele leven had bijgestaan, liet ze het huis aan haar na. Na de naaister ging het huis over op haar zoon, een man die in het dorp bekend stond onder zijn bijnaam: "Sereno". Zo werd het huis bekend als "Cas Sereno", Sereno's huis.

Enige tijd later brak er boven opnieuw een kleine brand uit. Als je goed kijkt naar het stenen raam in de eerste kamer boven, zie je dat de roetvlekken de steen nog steeds donkerder maken. Het is een stille herinnering aan een dramatisch moment, een echo van het verleden die weigert te verdwijnen.

Maar van alle verhalen die we hebben gehoord, is er één die de kern van dit huis vormt. In de tuin, precies waar u nu bent, staat een oude citroenboom. Er is iets aan deze boom dat het hele dorp verbindt. Verschillende buren hebben ons verteld dat een van hun voorouders hem heeft geplant. Ieder met zijn eigen verhaal. Misschien hebben er in de loop der tijd meerdere citroenbomen gestaan, of misschien heeft deze boom, met zijn stille wijsheid, er gewoon altijd gestaan en de levens en verhalen van de mensen die hier hebben gewoond, gadegeslagen.



Ons verhaal in Sa Llimonera: De droom waarmaken

Voor ons is dit huis altijd meer geweest dan zomaar een gebouw; het is het toneel van ons leven geweest. We kochten het in december 1999 en daarmee beleefden onze kinderen, van 8 en 6 jaar oud, hun eerste grote vrijheid. In ons appartement in Palma waren ze nog nooit alleen naar buiten gegaan. Hier, in het dorp, lieten we ze naar de bakker gaan om 'suizos' te kopen, zachte broodjes met een knapperige suikerlaag waar ze dol op waren. Het was een ritueel van onafhankelijkheid, en wat ze het fijnst vonden, was het gevoel dat ze er helemaal alleen op uit konden trekken.

De eerste nacht die we hier doorbrachten, is onvergetelijk. De verbouwing was klaar, maar de elektriciteit was nog niet aangesloten. We kochten Pikachu-zaklampjes zodat ze niet bang zouden zijn in het donker. Hun grootste zorg was niet het gebrek aan licht, maar hoe ze 's ochtends hun melk zouden opwarmen zonder magnetron. We hadden wel een kookplaat, maar voor hen bestond melk alleen als het uit de magnetron kwam. Om die eerste nacht te vieren, kochten we speciale ontbijtkommen, die we nog steeds hebben. Mijn oudste zoon koos er een met kleine diertjes erop, en de jongste koos er natuurlijk een met Mickey Mouse die aan het voetballen was.

Naarmate onze kinderen groeiden, groeide het huis met ons mee. Om de vier of vijf jaar spaarden we voor een nieuwe renovatie. En zo paste Sa Llimonera zich beetje bij beetje aan ons gezin aan. Een van de grootste projecten was het zwembad. Het was het resultaat van vele jaren hard werken en een gedeelde droom.

In 2017, toen onze kinderen ouder werden en minder tijd thuis doorbrachten, vonden we dat Sa Llimonera een beetje te groot voor ons werd. We kregen de kans om een kleiner huis te kopen en besloten dit huis te verhuren, zodat andere gezinnen en vriendengroepen hier hun eigen verhalen konden creëren. We vinden het heerlijk om gasten te ontvangen en het maakt ons blij te weten dat jullie nu deel uitmaken van het verhaal van Sa Llimonera.

We hopen dat u geniet van uw verblijf en dat dit huis u net zulke bijzondere herinneringen bezorgt als wij.

Meer informatie

Ons team

In dit huis hebben we de meest trouwe dieren ter wereld gehad. We begonnen met twee katten, Blanquita en París, gevolgd door twee honden, Quina en Roni (onze "Ronaldinho"). Toen kwam Moixeta de kat, die drie kittens kreeg, en later de drie Jack Russells: papa, mama en een pup. Nu, met de honden van mijn kinderen, zijn we één grote familie. Sa Llimonera is altijd een huis geweest vol leven en vrolijk geblaf en gemiauw.